Wat zijn polyolen

Door : | 1 Comment | On : december 15, 2015 | Categorie : Blog artikelen

Polyolen: kun je die eten?

Tegenwoordig kom ik steeds vaker de term ‘polyolen’ tegen op het etiket van veel koolhydraatarme producten. Daar wilde ik graag meer van weten en al snel bleek dat ik ze, net als jij, iedere dag tot me neem. Curieuze stofjes, die polyolen. Handig in gebruik, calorie-arm en ook geschikt voor diabetici! Maar wat zijn deze miraculeuze polyolen dan eigenlijk? Voor een beter begrip van zoetstoffen in allerlei soorten en maten, neem ik je mee op mijn zoektocht naar suikers, polyolen, intensieve en niet-intensieve zoetstoffen en suikeralcoholen.

Wat zijn polyolen nou eigenlijk?

Allereerst scheiden we ‘gewone’ suiker van zoetstoffen. Zoetstoffen zijn dus andere stoffen dan suiker die toegevoegd worden aan voedingsmiddelen om ze zoeter te maken. In deze categorie die we ‘zoetstoffen’ noemen wordt onderscheid gemaakt tussen de intensieve en niet-intensieve zoetstoffen. Het verschil zit in de oorsprong, de chemische samenstelling van de stoffen. De zoetstoffen die tot de intensieve gerekend worden hebben geen nadelige bijwerkingen en kunnen gewoon door iedereen gegeten worden. Deze intensieve zoetstoffen zijn 50 tot 3000 keer zoeter dan gewone suiker, maar bevatten geen calorieën!
En dan zijn er de polyolen, de wetenschappelijke term voor de niet-intensieve zoetstoffen. Bekende polyolen zijn bijvoorbeeld xylitol (ja, die van kauwgom), isomalt, erythritol, maltitol en het beroemde sorbitol. Of zou je eerder moeten spreken van ‘berucht’ in plaats van ‘beroemd’ Het is waar, er leven allerlei misverstanden over polyolen.

Beroemd of berucht: polyolen?

Je herkent waarschijnlijk wel de tekst op sommige voedingsmiddelen: “overmatig gebruik, kan een laxerende werking hebben”. Wat moeten we denken van deze waarschuwing? Ik ging op onderzoek uit, om uit te zoeken wat ik aan informatie kon vinden over de nadelen van polyolen. Het blijkt dat veel van de zoetstoffen in onze voeding (polyolen) suikeralcoholen zijn. Alcohol? Dat moet haast wel duiden op iets ongezonds! Dat was wel mijn eerste gedachte, maar als ik verder lees kom ik erachter dat het woord in deze context niets te maken heeft met ‘alcohol’. Het is puur een aanduiding voor een bepaalde scheikundige samenstelling die de polyolen met elkaar gemeen hebben. Dat is alvast een geruststelling! Ook moslims en joden die vanwege geloofsvoorschriften geen pure alcohol mogen gebruiken zitten bij het nuttigen van voedingsmiddelen die gezoet zijn met polyolen in de veilige zone en ook AA bezoekers kunnen rustig een kauwgummetje gezoet met xylitol nemen (mits het niet bedoeld is om de geur van teveel wijntjes te verbloemen)!
Misschien zou je verwachten dat deze suikeralcoholen niet natuurlijke stoffen zijn, maar ook dat berust op misverstand. Het zijn juist de suikeralcoholen die behoren tot de zogenaamde ‘natuuridentieke stoffen, stoffen die in de natuur voorkomen. Zo wordt sorbitol gewonnen uit verschillende soorten fruit. Er is slechts één uitzondering, en dat is de suikeralcohol lactitol. Het zijn juist de intensieve zoetstoffen die grotendeels synthetisch zijn. Het steeds bekendere stofje ‘stevia’, een intensieve zoetstof, is daar dan weer een uitzondering op want afkomstig van een plant.

Zijn er dan echt geen nadelen?

Via welke producten komen polyolen nu eigenlijk ons lichaam binnen? Ze zijn toegevoegd als zoetmakers of vulmiddel aan talloze producten die we dagelijks gebruiken, zoals snoepjes en ijs, maar ook in bijvoorbeeld tandpasta, mondwater en zelfs medicijnen. Verder vindt je ze vooral terug in speciale dieetproducten voor mensen die het koolhydraatarm dieet volgen. En daarmee komen we uit bij het hoofdstukje gezondheid! Want hoe gezond of ongezond zijn polyolen eigenlijk? Aangezien we ze ongemerkt dagelijks binnen krijgen, is het een legitieme en urgente vraag die we ons moeten stellen.
Er schuilen enkele aandachtspunten in het gebruik van polyolen in voedingsmiddelen, maar over het algemeen kent het gebruik ervan voornamelijk voordelen op. Zo bevatten ze veel minder calorieën dan suiker, zijn ze niet schadelijk voor het gebit en zijn ze ook veilig te gebruiken voor diabetes patiënten. Het enige nadeel wat aan polyolen kleeft is dat het bij veelvuldig gebruik een laxerende werking kan hebben en een hogere productie van darmgassen kan veroorzaken. Maar eigenlijk is dat effect vergelijkbaar met dat van het consumeren van bonen! Als je gevoelig reageert op deze zoetstoffen, dan wordt geadviseerd er matig mee om te gaan. Maar kwaad kan het verder niet! De Wereld Gezondheidsorganisatie heeft de zoetstoffen onder de noemer van polyolen als veilig voor consumptie beoordeeld.
Alles bij elkaar opgeteld en afgetrokken kom ik tot de conclusie dat ook voor polyolen de gulden middenweg geldt: ‘geniet ervan, maar met mate!’

Share This Post!

Comment (1)

  1. gepost door Diane on 22 september 2017

    He he eindelijk een duidelijk en onderbouwd onderzoek. Ik was al tijdje op zoek naar wat deze polyolen nu waren en wat het effect is. Iedereen benoemd wel wat het is maar gaat dan niet verder uitzoeken of het schadelijk is of niet etc. Dank voor deze openbaring 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Like ons op facebook!

Door ons te liken blijf je op de hoogste van de nieuwe recepten en acties! Als je het leuk vindt om zelf recepten toe te voegen om te delen met je vrienden of familie stuur dan een mailtje naar info@lowcarbchef.nl.